ค้นหาข้อมูลจากบล็อกนี้

วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

อาควิลลาและปริสสิลลา คู่ชีวิตแห่งพันธกิจ

อาควิลลาและปริสสิลลา คู่ชีวิตแห่งพันธกิจ

    

    อาควิลลาและปริสสิลลา: คู่ชีวิตแห่งพันธกิจ
    ในหน้าประวัติศาสตร์ของคริสตจักรยุคแรก หากเราจะมองหาแบบอย่างของ "คู่ชีวิต" ที่ไม่ได้เพียงแค่ใช้ชีวิตร่วมกัน แต่ยัง รับใช้พระเจ้าเคียงบ่าเคียงไหล่กัน ชื่อของ อาควิลลาและปริสสิลลา จะปรากฏโดดเด่นขึ้นมาเสมอ พวกเขาไม่ใช่เพียงแค่ชื่อในบัญชีทักทายของอัครทูตเปาโล แต่เป็นฟันเฟืองสำคัญที่ขับเคลื่อนข่าวประเสริฐไปทั่วอาณาจักรโรมัน

    จุดเริ่มต้นที่เมืองโครินธ์
    เรื่องราวของพวกเขาเริ่มต้นอย่างเป็นทางการใน กิจการ 18:2 ซึ่งระบุไว้ว่า
    "ท่าน​พบ​ยิว​คน​หนึ่ง​ที่​นั่น​ชื่อ​อาค​วิล​ลา​ซึ่ง​เกิด​ใน​แคว้น​ปอน​ทัส แต่​พึ่ง​มา​จาก​ประ​เทศ​อิตาลี​กับ​ภรร​ยา​ที่​ชื่อ​ปริส​สิล​ลา เพราะ​จักร​พรรดิ​คลาว​ดิ​อัส​มี​รับ​สั่ง​ให้​พวก​ยิว​ทั้ง​หมด​ออก​ไป​จาก​กรุง​โรม เปา​โล​จึง​ไป​หา​คน​ทั้ง​สอง"
    อาควิลลาและปริสสิลลาเป็นผู้ลี้ภัยจากการกดขี่ทางการเมืองในกรุงโรม แต่ในวิกฤตนั้นเอง พระเจ้าทรงจัดเตรียมโอกาสให้พวกเขาได้พบกับ อัครทูตเปาโล สิ่งที่เชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกันในตอนแรกอาจจะเป็นเรื่องของ "ทักษะอาชีพ" เพราะทั้งสามคนมีอาชีพ เย็บเต็นท์ เหมือนกัน แต่ความสัมพันธ์นี้ได้พัฒนาจากการเป็นเพื่อนร่วมงาน สู่การเป็น "เพื่อนร่วมพันธกิจ" ที่อุทิศตัวอย่างสูงสุด

    บทบาทสำคัญในพันธกิจ
    ชีวิตของอาควิลลาและปริสสิลลาสะท้อนถึงการเป็นคริสเตียนที่เติบโตและพร้อมสนับสนุนผู้อื่นเสมอ:
    บ้านคือคริสตจักร: ตลอดเส้นทางชีวิตของพวกเขา ไม่ว่าจะอยู่ที่โครินธ์ เอเฟซัส หรือเมื่อกลับไปที่โรม พวกเขาเปิดบ้านให้เป็นที่ประชุมนมัสการเสมอ (1 โครินธ์ 16:19, โรม 16:3-5)
    ผู้เลี้ยงและครู: เมื่อพวกเขาพบกับ อปอลโล นักพูดที่มีวาทศิลป์แต่ยังมีพรรณนาเรื่องพระเยซูไม่ครบถ้วน ทั้งคู่ไม่ได้วิจารณ์เขาต่อหน้าสาธารณะ แต่ได้ "​รับ​ท่าน​มา​สั่ง​สอน​ให้​รู้​ทาง​ของ​พระ​เจ้า​ให้​ถูก​ต้อง​ยิ่ง​ขึ้น" (กิจการ 18:26)
    ความกล้าหาญที่ยอมสละชีวิต: เปาโลได้กล่าวขอบคุณทั้งคู่อย่างสุดซึ้งในจดหมายฝากถึงชาวโรม โดยระบุว่าพวกเขา "ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยข้าพเจ้า" (โรม 16:4) ซึ่งแสดงถึงความภักดีและความรักที่มีต่อข่าวประเสริฐอย่างหาที่สุดไม่ได้

    ข้อคิดสำหรับวันนี้
    เรื่องราวของอาควิลลาและปริสสิลลาให้บทเรียนอันล้ำค่าแก่เราในปัจจุบัน:
    พันธกิจเริ่มต้นที่บ้านและอาชีพ: เราไม่จำเป็นต้องเป็นศิษยาภิบาลเต็มตัวเพื่อรับใช้พระเจ้า อาควิลลาและปริสสิลลาใช้ "อาชีพเย็บเต็นท์" และ "บ้าน" ของพวกเขาเป็นเครื่องมือในการขยายแผ่นดินของพระเจ้า
    ความเป็นเอกภาพในครอบครัว: พวกเขามักถูกเอ่ยชื่อคู่กันเสมอ สะท้อนถึงการมีเป้าหมายเดียวกันในความเชื่อ เมื่อสามีและภรรยามีหัวใจดวงเดียวกันเพื่อพระเจ้า พลังของการรับใช้นั้นจะมีอานุภาพมหาศาล
    การเป็นผู้สร้างผู้อื่น: การที่พวกเขาช่วยแนะนำอปอลโล สอนให้เราเห็นความสำคัญของการ "หนุนใจและสร้างคนรุ่นต่อไป" ด้วยความสุภาพและความรัก แทนการตัดสิน

    บทสรุป: ไม่ว่าสถานการณ์โลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร หรือเราต้องโยกย้ายถิ่นฐานกี่ครั้งเหมือนอาควิลลาและปริสสิลลา หากเรายึดมั่นในการรับใช้เคียงข้างกันและสนับสนุนงานของพระเจ้า ชีวิตของเราจะเป็นพรที่ส่งต่อสัมผัสใจผู้คนไปอีกหลายชั่วอายุคน
















ไม่มีความคิดเห็น: