นับแต่กระแสข่าวต่างๆ ของปีที่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปัญหาภาวะโลกร้อน, สงครามระหว่างประเทศต่างๆ ที่ยังครุกรุ่น อีกทั้งปัญหาเศรษฐกิจระดับโลกที่ยังส่งผลมาถึงปีปัจจุบัน และยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ กลับยิ่งทวีความรุนแรงอย่างน่าจับตาว่า มันจะเป็นอย่างไรต่อไป หากเราไม่ทันระมัดระวัง ปล่อยชีวิตไปเรื่อยๆ เหมือนทองไม่รู้ร้อนก็คงจะไม่ได้แล้ว
..นี่แน่ะท่านที่พูดว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะเข้าไปในเมืองนี้เมืองนั้น และจะอยู่ที่นั่นปีหนึ่ง และจะค้าขายได้กำไร” แต่ว่าท่านไม่รู้เรื่องของพรุ่งนี้ ชีวิตของท่านเป็นเช่นใดเล่า ท่านก็เป็นเช่นหมอกที่ปรากฏอยู่เพียงชั่วครู่แล้วก็หายไป.. จากหนังสือยากอบ 4:13-14 พระคริสตธรรมคัมภีร์ใหม่
ช่วงนี้อากาศบ้านเราเปลี่ยนแปลงแบบน่าตกใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เพราะเมื่อปี 08 หลายคนคงรู้สึกตื่นเต้นเกี่ยวกับข่าวพายุที่จะพัดเข้าถล่มกรุงเทพฯ ในช่วงเดือนสิงหาคม-ตุลาคม โดยคำพยากรณ์ของ ดร.ชื่อดัง ที่เล่นเอาธุรกิจบ้านและที่ดินจัดสรรในย่านที่ติดทะเลเงียบเหงาแบบเฉียบพลัน อีกทั้งใกล้ๆ จะปีใหม่ก็มีข่าวหิมะจะตกในประเทศไทย สร้างกระแสอีกครั้ง จนในช่วงนี้ก็มีหมอกหนาทึบในยามเช้า อากาศที่หนาวเย็นไปทั่วตอนบนของประเทศ กรมอุตุนิยมยังพยากรณ์เตือนอีกว่าหน้าร้อนปีนี้จะร้อนกว่าปกติอีก นั่นหมายความว่าการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลจะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ
ปัญหาภาวะโลกร้อน คงไม่ใช่เรื่องที่จะพูดกันเล่นๆ เพื่อสร้างกระแส หรือปลุกเร้าให้มนุษย์เราเปลี่ยนวิถีชีวิต ทางสหภาพยุโรปเองก็มีการประชุมปรึกษาหารือกันแล้วว่าในปีนี้จะคิดทำการกันอย่างไร ส่วนในบ้านเรา ดูเหมือนจะผลุบๆ โผล่ในเรื่องนี้ เพราะประชาชนตาดำๆ หลายล้านคน ยังไม่เข้าใจเลยว่า ปัญหาโลกร้อนมันเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาหรือพวกเรา หน้าหนาวก็ยังหนาวนี่ หน้าร้อนก็คงร้อนเป็นธรรมดา หน้าฝน ฝนก็คงตกเป็นเรื่องปกติ แล้วยังไง หน่วยงานที่รับผิดชอบก็ต้องมาคิดกันว่าจะรณรงค์อย่างไรให้ประชาชนปรับเปลี่ยนพฤติกรรม แต่ถ้าจะให้ดีก็คงต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน
อีกเรื่องที่ดูยังวุ่นวายก็คือปัญหาความขัดแย้งทั้งในและนอกประเทศ ในประเทศหลายคนที่ตามข่าวก็คงรู้ดีว่าประเทศเรานั้น เพียงปีเดียวก็มีนายกถึง 3 คน และช่วงเวลาไม่นานก็มีผู้ว่ากทม.ถึง 2 คน อะไรมันจะฟุ่มเฟือยบุคลากรกันขนาดนี้ ปัญหาเสื้อเหลืองเพิ่งจบไป เสื้อแดงก็เข้ามาแทนที่ อย่างกับเป็นโปรแกรมละครน้ำเน่าที่รอคิวกันจนแน่นไม่เว้นแต่ละวัน การปิดถนนของกลุ่มต่างๆ ดูจะเป็นแฟชั่นยอดฮิตไปแล้ว ใครฉิ_หายช่างมัน ผลประโยชน์ของพวกข้าต้องมาก่อน!
ข่าวสงครามของแต่ละแห่งก็ดูจะผลัดกันแสดงแสนยานุภาพทางการทหาร ล่าสุดที่ส่งท้ายปีเก่าตอนรับปีใหม่ให้เห็นกันก็คือปัญหาชายแดนระหว่างอิสราเอลและกาซ่าที่รบกันข้ามปี คนตายเป็นพัน แม้จะมีการหยุดยิงแล้วก็ตาม เหตุการณ์ครั้งนี้คงไม่จบลงง่ายๆ เหมือนประหนึ่งว่าเป้นคำพยากรณ์ของใครที่จะให้สงครามทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นจนเป็นสงครามโลกครั้งที่ 3 (ที่ปล่อยข่าวลือกันให้เต็มเว็บต่างๆ ทั่วโลก)
และสุดท้ายก็คงหนีไม่พ้นปัญหาเศรษฐกิจโลก ที่ส่งผลกระทบกันจนเป็นลูกโซ่ ประเทศยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจอย่างสหรัฐอเมริกายังแก้ปัญหาตัวเองไม่ได้ดีนัก ก็ต้องรอลุ้นดูผลงานของรัฐบาลประธานาธิบดีผิวสีคนแรก และที่น่าหวั่นวิตกเมื่อประเทศสิงคโปร์ก็ประสบปัญหานี้เหมือนกันเมื่อต้นปีนี้เอง และคาดว่าจะส่งผลกระทบมาถึงไทยเร็วๆ นี้ ฟังข่าวแล้วก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลายคนเริ่มวางแผนรองรับปัญหาที่จะเกิดขึ้นในปีนี้ บางแห่งก็เริ่มปลดหรือลดจำนวนพนักงานที่ไม่มีความจำเป็น ลดการผลิต ลดนั่นลดนี่ แต่ที่เพิ่มขึ้นคือราคาน้ำมันที่แอบขึ้นอย่างเงียบๆ เพราะมีเรื่องอื่นให้น่าวิตกกว่า..
ก็คงต้องขอฝากข้อความให้กำลังใจผู้อ่านทุกท่านว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด เราจะมีชีวิตอยู่ และจะกระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น” จากหนังสือยากอบ 4:15 พระคริสตธรรมคัมภีร์ใหม่
