เดมาส – ผู้จากไปเพราะรักโลก
ครั้งหนึ่งเป็นผู้ร่วมงานของเปาโล แต่ภายหลังละทิ้งพันธกิจ
ในหน้าประวัติศาสตร์ของคริสตจักรยุคแรก ชื่อของ “เดมาส” อาจไม่ได้เป็นที่รู้จักโดดเด่นเท่ากับเปาโล ทิโมธี หรือลูกา แต่เรื่องราวชีวิตของเขากลับเป็นบทเรียนและอุทาหรณ์ที่ทรงพลังที่สุดบทหนึ่งในพระคัมภีร์ใหม่ ซึ่งถูกบันทึกไว้ผ่านจดหมายฝากของอัครทูตเปาโลใน 3 ช่วงเวลาสำคัญ
1. ยุคเริ่มต้น ผู้ร่วมงานที่สัตย์ซื่อ
“ลูกา แพทย์ที่รัก กับเดมาส ฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน” — โคโลสี 4:14
ในจดหมายถึงคริสตจักรโคโลสี เราได้เห็นชื่อของเดมาสเคียงคู่มากับ “ลูกา” (ผู้เขียนหนังสือลูกาและกิจการ) เขาเป็นหนึ่งในทีมงานของเปาโล ยืนหยัดร่วมทุกข์ร่วมสุขและรับใช้พระเจ้าอยู่ในกรุงโรม ในเวลานั้น เดมาสคือสาวกผู้ศรัทธาที่ได้รับการยอมรับและเป็นกำลังสำคัญในการขยายพระกิตติคุณ
2. ยุคแห่งการร่วมต่อสู้ สหายร่วมงานในเรือนจำ
“มาระโก อาริสทารคัส เดมาส และลูกา ผู้เป็นเพื่อนร่วมงานกับข้าพเจ้า ก็ฝากความคิดถึงมายังท่านเช่นเดียวกัน” — ฟีเลโมน 24
ต่อมาในจดหมายถึงฟีเลโมน เปาโลได้ระบุชื่อเดมาสอย่างชัดเจนว่าเป็น “เพื่อนร่วมงาน” (Fellow-laborer) ร่วมกับมาระโกและลูกา ในช่วงเวลานี้ อัครทูตเปาโลถูกจำคุกอยู่ที่กรุงโรม การสืบทอดพันธกิจท่ามกลางการข่มเหงต้องอาศัยความกล้าหาญและความสัตย์ซื่อเป็นอย่างมาก การที่เดมาสยังคงยืนหยัดเคียงข้างเปาโลในยามยากลำบาก สะท้อนว่าเขาเริ่มต้นเส้นทางความเชื่อด้วยความจริงจังและตั้งใจจริง
สาม. จุดพลิกผัน การล้มลงและหลงไป
“เพราะว่าเด-มาสได้หลงรักโลกปัจจุบันนี้เสียแล้ว และได้ทิ้งข้าพเจ้าไปยังเมืองเธสะโลนิกา…” — 2 ทิโมธี 4:10
นี่คือบทสรุปอันน่าสลดใจในจดหมายฉบับสุดท้ายของเปาโล ก่อนที่ท่านจะถูกประหารชีวิต วินาทีที่เปาโลต้องการกำลังใจและมิตรภาพมากที่สุด เดมาสกลับตัดสินใจละทิ้งท่านไป สาเหตุไม่ได้เกิดจากการถูกบีบบังคับด้วยการทรมาน แต่เกิดจาก “หัวใจที่หลงรักโลกปัจจุบัน” ความสุขสบาย ความปลอดภัย หรือค่านิยมของโลกได้ค่อยๆ กัดกร่อนความศรัทธา จนในที่สุดเขาก็เลือกทิ้งทางของพระเจ้าเพื่อกลับไปหาโลกใบเดิม
ข้อคิดสำหรับวันนี้
ชีวิตของเดมาสเป็นอุทาหรณ์เตือนใจคริสตชนและผู้รับใช้ทุกคนอย่างลึกซึ้ง
• การเริ่มต้นที่ดีไม่ได้การันตีชัยชนะในตอนจบ เดมาสเคยเป็นผู้ร่วมงานของอัครทูตผู้ยิ่งใหญ่ และเคยรับใช้เคียงข้างศิษย์เอกอย่างลูกา แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากการหลงลืมเป้าหมาย สิ่งสำคัญในวิถีแห่งความเชื่อไม่ใช่แค่ว่าเรา เริ่มต้นอย่างไร แต่คือเรา วิ่งไปจนถึงหลักชัยหรือไม่
• ระวังสิ่งล่อลวงของ "โลกปัจจุบัน" ความรักในโลกไม่ได้เข้ามาทำลายความเชื่อของเราในข้ามคืน แต่มันคือการค่อยๆ ยอมรับค่านิยม ความสบาย และความเห็นแก่ตัวทีละเล็กทีละน้อย จนกระทั่งพระเจ้าไม่ได้เป็นที่หนึ่งในหัวใจอีกต่อไป
• เฝ้าระวังหัวใจของตนเองอยู่เสมอ ไม่ว่าวันนี้เราจะยืนหยัดรับใช้พระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อเพียงใด เราทุกคนมีโอกาสที่จะล้มลงเหมือนเดมาสหากเราประมาท จงขอพระคุณและกำลังจากพระเจ้าในทุกๆ วัน เพื่อให้เราสามารถยืนหยัดและกล่าวได้อย่างเปาโลว่า "ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง ข้าพเจ้าได้แข่งขันจนถึงที่สุด ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้แล้ว” 2 ทิโมธี บทที่ 4 ข้อ 7
